بستانکار یعنی چه

بستانکار برابر فارسی واژهٔ «طلبکار» است؛ یعنی کسی که از شخص دیگری پول یا کالایی طلب دارد که باید آن را بگیرد. در مقابل بستانکار، «بدهکار» قرار دارد؛ یعنی کسی که باید بدهی خود را به بستانکار بپردازد.

بستانکار از «ستاندن» (گرفتن) ساخته شده و بیشتر در حسابداری و بانکداری به کار می‌رود. در حسابداری، هر حساب دو ستون دارد: «بدهکار» و «بستانکار». در قبض‌ها و صورت‌حساب‌ها هم وقتی پولی بیش از مبلغ بدهی پرداخت شده باشد، می‌گویند حساب «بستانکار» است؛ یعنی شما از شرکت یا سازمان طلب دارید.

مثال: «بعد از پرداخت قسط آخر، حسابم صد تومن بستانکار شد.»

مثال: «در دفتر، این مبلغ را در ستون بستانکار بنویس.»

در گفتار روزمره، بستانکار کمتر به کار می‌رود و بیشتر «طلبکار» گفته می‌شود؛ مثلاً «طلبکار هم شده!» که کنایه از کسی است که با وجود مقصر بودن، از دیگران گله‌مند است.