زاقارت یعنی چه
زاقارت اصطلاحی عامیانه به معنای بدشکل، بهدردنخور، بیفایده، کهنه و خراب است. اگر کسی را زاقارت خطاب کنند، یعنی ظاهر مناسبی ندارد یا به چشم گوینده بیارزش است.
زاقارت بیشتر برای وسایل، ماشین‌ها و چیزهای فرسوده و کهنه‌ای به کار می‌رود که مدام خراب می‌شوند و کار نمی‌کنند. لحن این واژه معمولاً تحقیرآمیز یا از روی کلافگی است و گاهی هم با شوخی گفته می‌شود.
مثال: «این ماشین زاقارت باز وسط راه خاموش شد.»
مثال: «اون گوشی زاقارتت رو بنداز دور، یه نو بخر.»
مثال: «این زاقارت‌ها چیه جمع کردی تو انباری؟»
واژه‌های «قراضه»، «اسقاطی»، «لکنته» و «درب‌وداغون» معنای نزدیکی دارند. چون لحن تحقیرآمیز دارد، به کار بردن آن برای آدم‌ها بی‌ادبانه به شمار می‌رود.