اهل بخیه یعنی چه
اهل بخیه در اصل به معنای اهل فن، بخیهکار و دوزنده است؛ یعنی کسی که کار دوخت و دوز بلد است. اما در زبان عامیانه این عبارت معنای کنایی پیدا کرده و به فرد معتاد «اهل بخیه» گفته میشود.
در کاربرد محاوره‌ای، اهل بخیه بیشتر برای کسی به کار می‌رود که اهل مواد مخدر، دود و دم، یا به‌طور کلی اهل خلاف و کارهای پنهانی باشد. گاهی هم با لحنی شوخی‌آمیز برای کسی گفته میشود که «اهل این حرف‌ها» و آشنا به رمز و رازهای یک کار است.
مثال: «فلانی اهل بخیه‌ست، از دود و دم سر در میاره.»
مثال: «این‌ها رو فقط اهل بخیه می‌فهمن.»
این اصطلاح بار منفی دارد و بهتر است در موقعیت‌های رسمی یا دربارهٔ افراد ناشناس به کار نرود. عبارت‌های «اهلِ حال» و «اهلِ دود» هم در برخی موقعیت‌ها معنای نزدیکی دارند.