زوال یعنی چه

زوال به معنای نابود شدن، از بین رفتن و رو به نیستی رفتن است. این واژه عربی است و معمولاً برای فرایندی تدریجی به کار می‌رود که در آن چیزی کم‌کم ضعیف می‌شود و از بین می‌رود.

زوال در ترکیب‌های مختلفی به کار می‌رود. «زوال عقل» (دمانس) به کاهش تدریجی توانایی‌های ذهنی، مثل حافظه، تفکر و قضاوت، گفته می‌شود که در اثر بیماری‌هایی مثل آلزایمر یا سالخوردگی ایجاد می‌شود. «زوال تمدن‌ها» یا «زوال امپراتوری‌ها» هم به افول و نابودی تدریجی آن‌ها اشاره دارد. در فقه هم «زوال ظهر» به زمانی گفته می‌شود که خورشید از نصف‌النهار می‌گذرد و وقت نماز ظهر آغاز می‌شود.

مثال: «پزشک گفت مادربزرگ دچار زوال عقل شده است.»

مثال: «فساد یکی از عوامل زوال آن حکومت بود.»

واژه‌های «افول»، «انحطاط»، «فروپاشی» و «نابودی» معنای نزدیکی دارند.