عافیت یعنی چه
عافیت یعنی سلامتی، تندرستی و آسودگی. این واژه عربی است و در فارسی کاربرد زیادی دارد. در گفتار روزمره، جملهٔ «عافیت باشه» را در موقعیتهایی مثل عطسه کردن یا بعد از حمام کردن میگویند که به معنای «به سلامتی» و «امیدوارم سالم باشی» است.
عافیت در ادبیات فارسی معنای گسترده‌تری هم دارد و به امنیت، آرامش و دوری از بلا و گرفتاری اشاره می‌کند. «گوشهٔ عافیت» یعنی جایی امن و آرام، دور از هیاهو و دردسر. «عافیت‌طلب» هم به کسی گفته می‌شود که از خطر و دردسر دوری می‌کند و فقط به فکر آسایش خودش است.
مثال: «- اَپچه! - عافیت باشه!»
مثال: «حمامت عافیت باشه.»
مثال: «او در گوشهٔ عافیت نشست و کاری به کار کسی نداشت.»
در دعاها هم «عافیت» زیاد آمده است؛ مثلاً «خدا عافیتت بده» یعنی خدا سلامتی‌ات بدهد. عبارت «عاقبت به خیری» با آن متفاوت است.