تاسیان یعنی چه
تاسیان (تلفظ: tâsiân) واژهای گیلکی به معنی غم و دلتنگی عمیقییه که از نبودن یا رفتن یه عزیز به آدم دست میده؛ حالتی که خونه سوت و کور میشه و دل و دماغ هیچ کاری نمیمونه. 🌅
معنی دقیق تاسیان
تاسیان فقط یه غم ساده نیست، یه حسه. معروف‌ترین توصیفش اینه: غمی که در اولین غروب بعد از رفتن یه عزیز یا مهمون از خونه سراغ آدم میاد. جای خالی کسی که به بودنش عادت کرده بودی، بی‌قراری و دل‌گرفتگی، همه‌ش توی این یه کلمه جمع شده.
تاسیان و هوشنگ ابتهاج
«تاسیان» اسم یکی از مجموعه‌شعرهای امیرهوشنگ ابتهاج (ه.ا. سایه)، شاعر گیلانی، هم هست؛ همون کتابی که شعر معروف «ارغوان» توشه. آخرین شعر این مجموعه هم «تاسیان» نام داره و این‌طور شروع میشه:
«خانه دل‌تنگ غروبی خفه بود / مثل امروز که تنگ است دلم...»
سریال تاسیان
این واژه بعد از پخش سریال تاسیان به نویسندگی و کارگردانی تینا پاکروان در فیلیمو، خیلی سر زبون‌ها افتاد و خیلی‌ها دنبال معنیش گشتن. سریال یه داستان عاشقانه در دل اتفاق‌های سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ روایت می‌کنه و اسمش به همین غم جدایی و از دست دادن اشاره داره.
مثال
- «بچه‌ها که رفتن، خونه تاسیان گرفت.»
- «غروب جمعه‌ها یه حس تاسیان عجیبی دارم.»
پس تاسیان یعنی دلتنگی و غم جای خالی یه عزیز؛ واژهای که فارسی معیار معادل دقیقی براش نداره. 💔