غبطه یعنی چه
غبطه یعنی آرزوی داشتن خوشبختی، موفقیت یا نعمتی که دیگری دارد، بدون اینکه بخواهی آن نعمت از او گرفته شود. در واقع غبطه خوردن یعنی حسرت داشتن خوشبختی کسی، بیآنکه به او حسادت کنی.
تفاوت اصلی غبطه و «حسادت» در همین است: حسود دوست دارد نعمت از دست دیگری برود، اما کسی که غبطه می‌خورد فقط آرزو دارد خودش هم به همان جایگاه برسد. به همین دلیل غبطه در فرهنگ اخلاقی و دینی، حسی مثبت یا دست‌کم بی‌ضرر به شمار می‌رود و حتی می‌تواند انگیزه‌ای برای تلاش بیشتر باشد.
مثال: «به آرامش و صبرش غبطه می‌خورم.»
مثال: «زندگی ساده و شادشان غبطه‌برانگیز بود.»
«غبطه‌برانگیز» یعنی چیزی که باعث غبطه می‌شود. در گفتار روزمره، گاهی به‌جای غبطه از «حسرت» یا «حسودیم شد» (به شوخی) استفاده می‌شود.