متجاهر یعنی چه

متجاهر به معنای آشکارکننده و کسی است که کاری را بی‌پرده و علنی انجام می‌دهد. معمولاً به کسی گفته می‌شود که آشکارا و بدون پنهان‌کاری کارهایی انجام می‌دهد که ناشایست، ممنوع یا خلاف عرف اجتماعی و دینی به شمار می‌روند.

این واژه عربی است و از ریشهٔ «جهر» به معنای آشکار کردن گرفته شده است. در فقه و حقوق اسلامی، «متجاهر به فسق» به کسی گفته می‌شود که گناهی را آشکارا و جلوی دیگران انجام می‌دهد. در قانون مجازات ایران هم «تظاهر» و «تجاهر» به برخی اعمال حرام، مثل روزه‌خواری در ملأ عام، جرم شناخته شده است.

مثال: «او متجاهر به روزه‌خواری بود و ابایی از دیده شدن نداشت.»

اسم این صفت «تجاهر» است. نباید آن را با «متظاهر» (کسی که وانمود می‌کند) یا «تجاهل» (خود را به نادانی زدن) اشتباه گرفت.