پرهیزکار یعنی چه

به کسی که پارسا، پاکدامن و خویشتن‌دار است پرهیزکار گفته می‌شود. واژه‌های صالح، باتقوا، پارسا و زاهد با پرهیزکار مترادف هستند.

پرهیزکار واژه‌ای فارسی است و از «پرهیز» به معنای دوری کردن و خودداری کردن ساخته شده است. پرهیزکار کسی است که از گناه، کار زشت و رفتارهای ناپسند دوری می‌کند و بر خواسته‌ها و هوس‌های خود کنترل دارد. این واژه بار معنایی اخلاقی و دینی دارد و در متون مذهبی و ادبی زیاد دیده می‌شود.

مثال: «او مردی پرهیزکار و درستکار بود و همه به او اعتماد داشتند.»

مثال: «انسان پرهیزکار در تنهایی هم مراقب رفتارش است.»

اسم این صفت «پرهیزکاری» است که معادل فارسی «تقوا» به شمار می‌رود. در ادبیات کلاسیک، گاهی شاعران پرهیزکاری ظاهری و ریاکارانه را نقد کرده‌اند و آن را در برابر عشق و صداقت قرار داده‌اند.