تکوینی یعنی چه

تکوینی یعنی پیدایشی، مربوط به شکل‌گیری و وابسته به اصل و آفرینش هر چیز. این واژه صفتی است که از «تکوین» ساخته شده و تکوین به معنای به وجود آوردن، آفریدن، خلقت و شکل گرفتن تدریجی است.

تکوینی واژه‌ای علمی و رسمی است و بیشتر در فلسفه، الهیات، روان‌شناسی، زیست‌شناسی و آموزش به کار می‌رود. مثلاً در فلسفه و کلام، «امور تکوینی» به چیزهایی گفته می‌شود که در اصل آفرینش و طبیعت هستند، در برابر «امور تشریعی» که به قانون و دستور مربوط‌اند.

مثال: «این ویژگی تکوینی است، نه اکتسابی.»

مثال: «ارزشیابی تکوینی در مدارس یعنی سنجش مداوم یادگیری دانش‌آموز در طول دوره، نه فقط در پایان آن.»

اصطلاح «سفر تکوین» هم نام نخستین کتاب تورات است که داستان آفرینش جهان را روایت می‌کند. واژه‌های «پیدایشی»، «آفرینشی» و «ذاتی» در برخی کاربردها معنای نزدیکی دارند.