مباهله یعنی چه
مباهله یعنی دو نفر یا دو گروه که با هم اختلاف دارند، یکدیگر را لعن و نفرین کنند و از خدا بخواهند که هر کدام دروغ میگوید، دچار عذاب شود. واژههای لعن، لعنت و نفرین با مباهله مرتبط هستند.
این واژه عربی است و از ریشهٔ «بهل» گرفته شده است. مباهله بیشتر بار دینی و تاریخی دارد. در فرهنگ اسلامی، مشهورترین نمونهٔ آن ماجرای مباهلهٔ پیامبر اسلام با مسیحیان نجران است که در آیهٔ ۶۱ سورهٔ آل عمران به آن اشاره شده است. شیعیان سالروز این رویداد را با نام «روز مباهله» گرامی میدارند.
مثال: «وقتی بحث به نتیجه نرسید، او را به مباهله دعوت کرد.»
در کاربرد امروزی، مباهله گاهی به معنای کنایی «پای حرف خود ایستادن تا آخر» و «حاضر بودن برای اثبات حقانیت به هر قیمتی» هم به کار میرود.