محجور یعنی چه

محجور در اصطلاح حقوقی به کسی گفته می‌شود که قانون او را از تصرف در اموال و حقوق مالی خودش منع کرده است. این منع ممکن است به‌خاطر کودکی، سفاهت (کم‌خردی در امور مالی)، جنون یا ورشکستگی باشد. در لغت هم محجور به معنای منع‌شده و بازداشته است و گاهی به معنای ناتوان و درمانده هم آمده است.

در حقوق ایران، محجوران سه گروه اصلی‌اند: صغیر (کودک)، مجنون و سفیه. امور مالی محجور را «ولی» یا «قیم» او انجام می‌دهد. به وضعیت محجور بودن «حجر» گفته می‌شود و رفع آن «رفع حجر» نام دارد. تاجر ورشکسته هم از تصرف در اموالش منع می‌شود و از این نظر به او محجور می‌گویند.

مثال: «دادگاه او را به دلیل بیماری روانی محجور شناخت و برایش قیم تعیین کرد.»

مثال: «قرارداد با محجور بدون اجازهٔ قیم اعتبار ندارد.»