پرفکت یعنی چه

پرفکت برگرفته از واژهٔ انگلیسی Perfect است و به معنای کامل، تمام‌عیار و بی‌عیب و نقص است. وقتی به‌عنوان فعل به کار برود (Perfect کردن)، به معنای کامل کردن و بی‌نقص کردن است.

در فارسی محاوره‌ای، به‌ویژه میان جوان‌ها، پرفکت برای ابراز رضایت کامل از چیزی به کار می‌رود؛ مثل «عالی» یا «بی‌نظیر». گاهی هم به‌تنهایی و به‌عنوان پاسخ گفته می‌شود: «پرفکت!» یعنی «خیلی خوبه، همینه!»

مثال: «غذا پرفکت بود، دستت درد نکنه.»

مثال: «این لباس برای مهمونی پرفکته.»

به کسی که در همه‌چیز دنبال بی‌نقص بودن است و به کوچک‌ترین اشتباه حساس است «پرفکشنیست» (Perfectionist) یا «کمال‌گرا» می‌گویند. در دستور زبان انگلیسی هم «Perfect» نام زمان‌های کامل است؛ مثل Present Perfect (ماضی نقلی). واژه‌های «کامل»، «بی‌نقص» و «تمام‌عیار» معادل‌های فارسی آن هستند.