مستوجب یعنی چه
مستوجب به معنای درخور، سزاوار، لایق و مستحق است. برای مثال جملهٔ «او مستوجب مجازات بود» یعنی او سزاوار و مستحق مجازات بوده است.
مستوجب واژهای عربی و رسمی است و بیشتر در متون حقوقی، دینی و ادبی به کار میرود. معمولاً برای چیزهای منفی، مثل کیفر، سرزنش، عذاب و مجازات، استفاده میشود؛ هرچند در برخی متنها برای پاداش و ستایش هم آمده است. این واژه از ریشهٔ «وجوب» است و حالت «لازم و واجب شدن» را هم میرساند.
مثال: «این رفتار مستوجب توبیخ است.»
مثال: «طبق قانون، این جرم مستوجب حبس است.»
واژههای «مستحق»، «سزاوار» و «درخور» مترادف آن هستند. در گفتار روزمره بیشتر از عبارت «حقش بود» استفاده میشود.