عشق یعنی چه

عشق به معنای دوست داشتن شدید، دلباختگی، علاقه و شیفتگی است. عشق احساسی عمیق و پرشور نسبت به کسی یا چیزی است که معمولاً با دلبستگی، اشتیاق، فداکاری و تمایل به نزدیکی همراه است.

عشق انواع مختلفی دارد؛ مثل عشق میان دو دلداده، عشق مادر و پدر به فرزند، عشق به دوستان، عشق به وطن و عشق به خدا که در عرفان ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد. عشق یکی از پرکاربردترین مضامین در شعر و ادبیات فارسی است و شاعرانی مثل حافظ، مولوی و سعدی بخش بزرگی از اشعارشان را به آن اختصاص داده‌اند.

مثال: «عشق اولش رو هیچ‌وقت فراموش نکرد.»

مثال: «به کارش عشق داره.»

در گفتار عامیانه، «عشق» برای چیزهایی که خیلی دوستشان داریم هم به کار می‌رود؛ مثل «این آهنگ عشقه!» یا خطاب «عشقم» به معشوق. «عشق کردن» هم یعنی لذت بردن؛ مثلاً «با این ماشین حسابی عشق کردم».