آمایش یعنی چه
آمایش به معنای آراستن، آماده کردن و سامان دادن است و در کاربرد امروزی به بررسی و برنامهریزی دقیق برای استفادهٔ بهینه از منابع هم گفته میشود. آمایش از واژههای فارسی کهن است که دوباره در فارسی امروز به کار گرفته شده است.
رایج‌ترین کاربرد این واژه در ترکیب «آمایش سرزمین» است؛ یعنی برنامهریزی برای توزیع متعادل جمعیت، فعالیت‌های اقتصادی و امکانات در مناطق مختلف یک کشور، بر اساس توانایی‌ها و منابع هر منطقه. هدف آمایش سرزمین این است که هر منطقه بر اساس ظرفیت‌هایش توسعه پیدا کند و منابع هدر نروند.
مثال: «برنامهٔ آمایش سرزمین پیش از ساخت شهرک‌های صنعتی باید بررسی شود.»
مثال: «یکی از دلایل کم‌آبی، توجه نکردن به آمایش سرزمین است.»
در برخی متن‌ها، آمایش به معنای «فرایند» و «پردازش» هم به کار رفته است؛ مثلاً «آمایش داده‌ها».