اغیار یعنی چه

به غریبه‌ها، ناآشنایان، دیگران و بیگانگان اغیار گفته می‌شود. این واژه عربی و جمعِ «غیر» است؛ یعنی کسانی که از خودی‌ها نیستند. همچنین با اجانب، نامحرمان و گاهی دشمنان و رقیبان هم‌معناست.

اغیار واژه‌ای ادبی است و در شعر و نثر کلاسیک فارسی بسیار به کار رفته است. در ادبیات عاشقانه، «اغیار» معمولاً به رقیبان عاشق یا کسانی گفته می‌شود که میان عاشق و معشوق فاصله می‌اندازند؛ در برابر «یار».

مثال: «این حرف‌ها را جلوی اغیار نزن.»

مثال: «اسرار خانواده نباید به گوش اغیار برسد.»

در گفتار امروزی، اغیار گاهی به شوخی یا با لحنی کنایه‌آمیز برای «آدم‌های غریبه» یا «دیگران» به کار می‌رود. واژهٔ «خودی» و «آشنا» در مقابل آن قرار می‌گیرند.