فقید یعنی چه
فقید یعنی از دست رفته، مرحوم و درگذشته؛ و در کل به کسی گفته میشود که فوت کرده است. این واژه عربی است و از ریشهٔ «فقد» به معنای از دست دادن و گم کردن گرفته شده است.
فقید واژه‌ای رسمی و محترمانه است و معمولاً همراه نام یا عنوان افراد سرشناس، هنرمندان، دانشمندان و بزرگان به کار می‌رود. در اخبار، مراسم یادبود، مقاله‌ها و متن‌های تسلیت بیشتر دیده میشود و کمتر در گفت‌وگوی روزمره استفاده میشود.
مثال: «مراسم بزرگداشت استاد فقید موسیقی فردا برگزار میشود.»
مثال: «یاد آن هنرمند فقید همیشه در دل مردم زنده است.»
واژه‌های «مرحوم»، «شادروان»، «زنده‌یاد» و «درگذشته» مترادف فقید هستند. «زنده‌یاد» و «شادروان» معادل‌های فارسی آن به شمار می‌روند و در متن‌های امروزی زیاد به کار می‌روند.